Een blog schrijven over mijn eigen hond doe ik niet vaak.
Maar vandaag wel, want wat ben ik toch trots op haar! Ze is niet alleen mijn allessie, maar ook nog mijn allerbeste model. Want het goed fotograferen van een hond vergt een heleboel oefening. Zowel op gebied van camerabeheersing als kennis van honden. Bekend zijn met locaties is ook echt een vereiste.
Wie nu denkt dat ik Roxy eindeloos laat poseren heeft het mis. Ze geeft duidelijk aan dat ze ergens helemaal geen zin in heeft. En dan hou ik er meteen mee op. Het moet wel leuk blijven. Roxy is en blijft een hond en het is heel belangrijk oog te hebben voor wat ze wel en niet leuk vindt. Daar krijg je trouwens ook betere foto's van!
Ze houdt het meest van actie, en dat komt goed uit, ik ook. Dus vanochtend lekker naar het bos, deze keer met assistentie van mijn lieve echtgenoot die wel wat bladeren wilde gooien. Hond en camera op volle snelheid, heerlijk om te doen.
En tjonge, wat een foto's levert dat op! Wij helemaal blij en met fijne foto's naar huis. En een tevreden hond, die van dit soort klusjes nooit genoeg krijgt. Een dikke pluim voor Roxy, die altijd voor me klaar staat en haar beste pootjes voorzet.
