Voor het eerst in de wei met mama!

Een spannend moment voor Reingold: samen met mama Reina voor het eerst het weiland verkennen!

Gelukkig durven veulens alles als hun moeder in de buurt is: eerst vlakbij mama de boel verkennen en al gauw zelf op onderzoek uit, want mama wil maar één ding: met haar neus in de groene sprieten staan.

Het ging allemaal prima, wat hadden de paarden het naar hun zin en de bazinnen en fotograaf niet minder.

Prachtig om mee te maken en te mogen vastleggen! 

Een sprookjesbos vol anemonen...

Afgelopen week was ik te gast in een sprookjesbos vol anemoontjes: een leuke workshop macrofotografie die gegeven werd door Yvon van der Laan. Eindelijk weer eens een groepsactiviteit na corona.

Zodra je het bos instapt word je overweldigd door een bloemetjestapijt waar gelukkig wel een pad doorheen loopt zodat je de boel niet hoeft te beschadigen. 

Macrofotografie was de insteek, maar ik vond die enorme hoeveelheid bloemen en de sfeer zo gaaf dat ik die ook wilde vastleggen! Echt genieten om dit te kunnen doen en voor herhaling vatbaar, dat gepruts met macrofotografie... 

Fijne tips gekregen van Yvon en de andere deelnemers, waar ik zeker mee aan de slag ga. En als aandenken fijne foto's.  Wat is fotografie toch een aangename bezigheid!

Een mooi familieportret!

Het kan gebeuren dat iemand een cadeaubon voor een fotoshoot krijgt en niet alleen de hond,

maar meteen de hele familie meeneemt...

Hartstikke leuk, het werd een heerlijk familie-uitje met als herinnering fijne foto's van iedereen,

waarvan een aantal gegarandeerd een plekje aan de muur gaan krijgen!

Zo'n grote hond, een barsoi, had ik niet eerder voor de lens.

Wat een plezierige hond is Danill en wat gedroeg ie zich perfect, ook met de meiden.

Hopelijk mag ik deze kanjer met zijn kleine bazinnetjes nog eens kieken,

het uitje van anderhalf uur was veel te kort om alles te doen wat ik in mijn hoofd had...

En Danill? Die wil ik graag eens op volle snelheid zien rennen!

Informatie over de barzoi:

Bron: Raad van Beheer  https://www.houdenvanhonden.nl/

 

DE BARSOI, OOK WEL ‘HOND DER TSAREN EN TSAAR DER HONDEN’ GENOEMD, IS VAN OORSPRONG EEN RUSSISCHE WINDHOND. HET ONTSTAAN VAN HET RAS IS EEN GELEIDELIJK PROCES GEWEEST DAT TOT

IN 1260 TERUG TE VOLGEN IS. ‘BARSOI’ WAS AANVANKELIJK EEN VERZAMELBEGRIP VOOR ALLERLEI SOORTEN WINDHONDEN. OOK HEBBEN ER EEN TIJDLANG VERSCHILLENDE TYPEN BARSOIS NAAST ELKAAR BESTAAN. DE HUIDIGE BARSOI STAMT AF VAN DE PERSCHINO-BARSOI DIE ROND 1890 WERD ONTWIKKELD IN DE JACHTKENNEL VAN GROOTHERTOG NICOLAS NIKOLAIEVITCH. DE BARSOI IS VAN OORSPRONG DE JACHTHOND VAN DE ADEL OP WOLVEN HAZEN, KONIJNEN EN VOSSEN. DE EERSTE BARSOIS KWAMEN ROND 1874 NAAR NEDERLAND.

 

Ras

De Barsoi is een grote, langharige windhond. Reuen hebben een schofthoogte van 75 – 85 cm, teven

68 – 78 cm. Maar ondanks deze grootte is hij een toonbeeld van snelheid, elegantie en aristocratie.

De vacht is zijdeachtig, zacht en soepel met golvende, grove krullen. Alle kleurencombinaties met uitzondering van blauw en chocoladebruin zijn toegestaan.

 

Karakter

De Barsoi is een grote, sterke, zelfbewuste hond. Zijn karakter wordt wel met dat van een kat vergeleken.

Hij is zelfstandig en onafhankelijk, soms op het arrogante af. Hij heeft in het dagelijks leven een rustig en evenwichtig karakter en kan heel aanhalig zijn voor zijn eigen mensen. In de loop van de jaren zijn de karakters van de in Nederland gefokte honden duidelijk zachter geworden. Maar hij is zeker geen allemansvriend. Bij het zien van wild kan zijn jachtdrift plots opkomen. De Barsoi reageert niet goed op bevelen en commando’s. Hij is niet geschikt voor mensen die willen dat een hond ‘luistert’. Hij moet op basis van consequent wederzijds respect en vertrouwen worden opgevoed. Een goede socialisatie is daarbij van groot belang. Ook mogen zij nooit zonder toezicht met kleine kinderen alleen gelaten worden. Onder elkaar kunnen Barsois het over het algemeen goed vinden. Rassen met een wolfachtig uiterlijk en kleine hondjes kunnen zijn jachtinstinct prikkelen. De Barsoi wordt vooral gebruikt voor coursing (jacht op nephaas); voor baanrennen is hij minder geschikt.

Wat een toppers!

Nog meer katjes!

Prachtige katten zijn het: ragdols. 

Dit tweetal van 6 maanden ging met alle gemak voor de camera spelen.

Ze bleven keurig op tafel en dat is fijn, ik heb eens meegemaakt dat een kat na 5 minuten besloot te verdwijnen naar de gang, en dan is de fotomakerij gauw voorbij.

Op de foto Annabel en Mila, twee zusjes van 6 maanden die zowel uiterlijk als qua karakter totaal verschillend zijn.

Annabel is kleiner en een frêle en heel levendig dametje.

Mila is forser en minder actief, ik heb een groot deel van de tijd tegen haar achterwerk aan mogen kijken!

Gelukkig veel mooie plaatjes geschoten!

Leuk om te doen, knappe katjes voor de lens!

Een kat met 24 teentjes...

Een kat fotograferen is toch een ander verhaal dan een hond.

Lekker buiten is niet zo'n goed idee.

Dus afgelopen week was ik thuis bij Diane die een prachtige polydactyl Main Coon heeft.

Polydactyl wil zeggen dat hij aan iedere poot 6 tenen heeft.

Twee meer dus dan een gewone kat. En dat is een grappig gezicht!

Chevy had totaal geen cameravrees.

Volkomen op zijn gemak, spelend met alles wat we hem aanboden en daarbij ook nog tevreden spinnend.

Het was genieten om zo'n mooi en lief dier voor de lens te hebben! 

Het leuke is dat er over een poosje nog zo'n knapperd bij komt.

Dubbel plezier met 48 teentjes in huis!

Ik heb blijkbaar iets met herders...

Waarom weet ik niet, maar ik heb wel erg vaak een herder voor de lens.

Meestal honden, maar ook wel eens een menselijk persoon.

Over dat laatste ga ik niet uitweiden natuurlijk. Wel over de herdershonden.

Australian Shepherds, Hollandse herders, Border Collies, er komt van alles voorbij.

Ik vind ze prachtig.

Maar nog nooit had ik een Duitse herder voor de camera!

Afgelopen week was het zover, Boris stapte uit de bus van zijn baas en wat vond ik hem groot!! Doe maar net of ie er niet is, sprak zijn eigenaar bemoedigend terwijl er best wat power voorbij kwam.

Zo gezegd, zo gedaan en wat liet Boris zich geweldig zien!

Omdat ie gek is op stokken, mocht ie zo voor de camera.

Boris zoals hij is. Wat een prachthond.

Eigenlijk was het zo gefixt met de fotomakerij.

Een watershoot houden we nog tegoed...

Nou, vooruit dan...eentje met een echte herder, op stap met zijn groep rammen.

Dat ga ik echt NIET doen!

Djinn is een van de allerliefste honden die er bestaat.

Zachtaardig, sociaal en noem maar op.

Met het stijgen der jaren heeft ze één van haar eigenschappen zeer stevig ontwikkeld:

eigenzinnigheid.

Soms irritant, meestal vermakelijk.

Gisteravond gaf ze een staaltje eigenwijzigheid in optima forma weg!

Foto's maken op de hei? 

Echt niet. Ik doe dat niet meer tussen dat hoge paarse spul met al die

kuilen en gaten ertussen.

Bovendien zie ik niks door al het hoge gras.

Ik ga hier plat in de hei en je ziet maar met je camera....

Ongelofelijk dat er zulke mooie foto's mee naar huis gingen.

We moesten haar wel optillen om terug te gaan...

Gelukkig zien wij er wel de humor van in, de mening van onze grand old lady!

Geriatrisch Vestibulair Syndroom

Afgelopen maandag werden we geconfronteerd met het Geriatrisch Vestibulair Syndoom.

Na het eten begon Djinn te braken, viel om en kon vervolgens nauwelijks meer overeind. Wat was dat schrikken voor ons allemaal!

Wij hebben regelmatig contact met baasjes van oude honden die dit ook hebben meegemaakt en herkenden de symptomen onmiddellijk. Dat scheelt. Je denkt toch snel aan een beroerte o.i.d. 

Daar is geen sprake van, het euvel zit in het evenwichtsorgaan. Djinn vertoonde alle verschijnselen van het syndroom:

  • Braken 
  • Misselijkheid
  • Scheve kop
  • Rondjes lopen, zwalken, omvallen
  • Nystagmus (heen en weer bewegen van de ogen)

Het was een heftige en nare ervaring, ook al is de prognose positief.

Heel belangrijk is het verhelpen van de misselijkheid. De DA heeft daarvoor goede medicatie.

Toen Djinn niet meer misselijk was voelde ze zich veel beter. Angstig was ze wel. We konden haar de eerste drie dagen niet alleen laten en hebben bij haar geslapen. Ook moesten we haar water geven in een spuit en haar aan het eten krijgen was best wel lastig.

Het gaat inmiddels goed, het herstel gaat voorspoedig en we hopen dat ze er geen restverschijnselen aan overhoudt.

Omdat ik het heel belangrijk vind dat eigenaars van oudere honden dit syndroom herkennen en daar profijt van hebben als hun hond zoiets overkomt heb ik wat informatie verzameld:

Aussiespetters!

Wat had ik afgelopen weken veel aussiespetters voor de lens!

Superleuk! 

Met een aussie is het leven nooit saai en is altijd wat te beleven.

Gewoon heerlijk genieten van al die gekke mooie aussen en op het juiste moment knippen

met de camera.

Thuis is het dan lekker nagenieten van al die fijne momenten!

En vervolgens mensen blij maken met de foto's.

Op bovenstaande foto's Ricoh, Bram, Beer en Roxy volop in actie in het water.

Jamie en Ninja kwamen helemaal uit Lelystad om vereeuwigd te worden.

Wat hebben ze het goed gedaan en complimenten voor hun baasje,

die niet alleen de hondjes goed kan aansturen, maar er zelf ook veel plezier in heeft!

Ook Floor kwam langs.

Die ging voor het eerst naar het hondenzwembad 'De Cottum'.

Van te voren had ze best zin om even op de kiek te gaan.

Ze zette haar beste beentje voor! 

Wat een enthousiaste hond!

En het zwemmen?

Ze had het zo onder de knie!

Snoet!

Geen aussie of andere herder voor de camera deze keer,

nee, een heuse spaanse waterhond: Snoet!

Dat is nog eens wat anders.

Maar zo gauw je een bal uit je zak haalt is er weinig verschil:

gaan met die banaan.

En dat levert mooie plaatjes op.

Uiteraard was er ook nog wel even tijd om tussendoor een paar portretjes te schieten.

Op onderstaande foto houdt ze haar baasjes die onze tuin verkennen goed in de gaten.

Stel je toch voor dat ze haar hier achter zouden laten!

Da's niet gebeurd natuurlijk.

Ik hoorde dat ze de reis terug naar huis volledig in diepe rust was.

Zo hoort het ook. 

Al ben je nog zo'n spaanse schone: fotomodel spelen is erg vermoeiend!

Mees!

Hoe leuk is dat!

Een maand of 7 geleden leerden we op de puppysocialisatiecursus bij Kynosportief

Mees kennen, een harig balletje op poten.

Onze Roxy en hij zaten een aantal keren bij elkaar in de les en vonden dat in het begin best spannend.

De puppycursus is allang voorbij, en die voor jonge honden ook, maar toch zijn we elkaar niet uit het oog verloren!

Afgelopen vrijdag was het het tijd om eens te kijken of Mees een beetje gegroeid was: nou dat was ie!

Wat een kanjer van een hond (kruising herder en labradoodle), en wat is ie mooi en leuk!

Tijd om echt te poseren had hij niet, hij gaat liever achter de bal aan, maar toch zijn een paar portretjes goed gelukt!

Jong en oud zwart goud!

Wat ben ik toch een bevoorrecht mens!

Afgelopen maandag mocht ik de friese merries en veulens van Immie bewonderen en fotograferen.

Regenachtig weer, koud, niks geen mei-weer, maar het zorgde er wel voor dat al dat moois in de benen ging.

Wat prachtig om te zien!

Dit tweetal had er knap last van en gaf een demonstratie hollen, rennen, vliegen.

Bazin Immie had ook zin om mee te fotograferen en maakte bovenstaande foto's.

Leuk als er iemand meefotografeert!

En mooie plaatjes maakt van het jonge spul.

Het is maar goed dat ik daar niet woon, ik zat voortdurend op een krukje in de wei!

Kon het weer niet laten: zo'n zwarte schoonheid op een zwarte achtergrond zetten...

Geler kan het niet!

Wat een vrolijkheid!

Er zijn van die dagen dat alles gekleurd is...dit was er eentje van.

Baasje, Rico en de fotograaf hadden er reuze zin, dus fijne foto's maken was een feestje!

Dat het hondje daarna nog dagen geel zou zijn hadden we niet ingeschat,

maar het mocht de pret niet drukken.

Als herinnering mooie plaatjes, wat wil een mens nog meer...

Wij houden van GEEL!

Fris meiweer, echte hollandse luchten, een veld vol paardenbloemen, een superleuke en prachtige hond, wat wil je nog meer voor perfecte plaatjes?

3 op een rij!

V.l.n.r. Daantje, Casper en Mickey

 

Drie hollandse herders op een rijtje.

Eén van mijn trouwe klanten kwam een paar jaar geleden voor het eerst voor een fotoshoot met Mickey, al aardig op leeftijd, maar nog vol energie.

En ja, eén hond is maar niks, dus kwam al snel Casper de gelederen versterken.

Een hele vrolijke en uitbundige reu inmiddels en wat is ie leuk!

Tja, en dan blijft het bij sommige mensen maar kriebelen en dan komt er juist uit dat éne nest nog zo'n leuke pup voorbij...

En dan heb je er drie!

Daantje is inmiddels 13 weken dus het werd hoog tijd voor een mooi portret van de drie heren.

En dat is goed gelukt!  Wat poseerden ze keurig voor de camera!

Hieronder een impressie van het drietal door de jaren heen:

 

Ik hoop deze knappe jongens nog vaak voor de lens te hebben en hun baasje ook!

 

Zin in een vrolijke fotoshoot met je hond(en)?

neem gerust contact met mij op!

De gezusters Tearaway's hadden heel wat te bespreken!

Tja, als je je familie een poosje niet hebt gezien, valt er heel wat te bespreken, zeker voor een aussiepup, want die beleeft iedere week een heleboel!

 

Ruby en Roxy waren helemaal opgetogen door het weerzien en maakten er een dolle boel van. 

Eerst een duik in de vijver, dan hoef je niet meer te poseren voor de camera.

Dat scheelt enorm, kan er meteen gekeet worden.

En dat deden ze.

 

Wat er allemaal besproken is onderweg, geen idee, maar aan het eind van de middag ging iedereen zonder kleerscheuren en helemaal tevreden huiswaarts.

Nu nog even nagenieten van de foto's!

Tot de volgende keer!

SneeuwRox

De winter was kort, maar krachtig.

De eerste dagen was het zo koud dat je amper een camera kon vasthouden en bovendien hield de sneeuwstorm niet op.

Geen ideaal weer voor foto's dus.

Gelukkig werd het vanaf dinsdag aangenamer en kon de camera uit de tas.

En ja, wat is het geweldig om dan zo'n pup als Roxy voor de lens te mogen hebben.

Die hoef je alleen maar op de goede plek te zetten en dan gaat er vanzelf gebeuren

waar je al zo lang van droomde.

En dat in je eigen tuin!

Ik hoop dat de winter van 2022 net zoveel of nog meer sneeuwpret mag geven!

Wij verheugen ons er nu al op!

Sneeuwpret 2021

 

't Is uit met de sneeuwpret en wat vind ik dat jammer!

Afgelopen week heb ik zoveel vrolijke baasjes en dieren voor de camera gehad...

Overuren heeft ie gemaakt en nog lang niet al het moois heb ik bekeken.

Foto's terugzien en bewerken is dubbel nagenieten en de blije reacties van de mensen maken me hartstikke blij! 

Hieronder een kleine greep uit alle plaatjes.

En wees niet verbaasd, onze pup Roxy speelt een behoorlijk grote rol.

Geen wonder, zo'n heerlijk Tearaway's puppenkind in de sneeuw, een kers op de taart!

Lammetjes in het avondlicht

Wat is dat toch mooi, het laatste zonlicht van de dag achter de lammetjes.

Het levert schitterende beelden op!

Dit lammetje stond op stal te wachten tijdens het scheren van de volwassen ooien.

Zwarte deur als achtergrond, zonnetje over de bovendeur...

Rembrandt zou er voor tekenen, zo'n lichtinval!

Pupjes van Lovely en Sietse nov 2019

Kerstportret

 

 

Een superleuke klus: 

8 weken lang een nestje jonge aussies volgen met de camera.

Pups van Lovely en Sietse.

Het was een geweldige ervaring, van de eerste dag onder de rode lamp tot het afscheid van de laatste pup ruim 8 weken later.

Inmiddels zijn de mooiste foto's vastgelegd in een prachtig album.

Een foto-opdracht als deze wil ik nog wel vaker doen, echt genieten!

 

Shadow

Storm

Potje bekvechten

Krachttraining

Zwart op zwart

Een pittige opdracht: een zwarte hond op een zwarte onder- en achtergrond.

Ik had het wel eens vaker gedaan, maar het resultaat was toen niet om over naar huis te schrijven. 

Gelukkig is het deze keer een stuk beter gelukt!

Saar ging er uitgebreid voor zitten.

En dan is zo'n klus gauw geklaard!

Met een zwart-witte hond gaat het een stuk makkelijker.

En wie wil er nou geen hond voor de lens die net Jeugdkampioen Havanezer geworden is?

Knappe Jasper!

Voor hem is poseren een fluitje van een cent.

Zo rustig en braaf, en ieder haartje keurig!

Je zou niet zeggen dat op de foto hieronder hetzelfde hondje staat, een half uurtje later!

Wit op zwart

Zo, dat was gaaf!

3 Ragdolkittens om te kieken.

Katertjes, waarvan 2 nog een baasje zoeken.

Ze bleven keurig op de plaat en wilden best wel even spelen, wat echt verbazingwekkende plaatjes oplevert, een spiegelbeeld van zo'n katje ziet er anders uit dan ik verwachtte.

Superleuk om te doen en wat veel mooie foto's!

Helemaal blij mee!

Wat een snoepies...je zou ze allemaal wel willen houden. 

 

Aussies op Schier

Een dag of 10 geleden was ik @work op Schiermonnikoog.

De nestreünie van de pups van Jessie en Scott. 

Nu ruim anderhalf jaar oud.

5 van de 8 honden waren aanwezig en wat een actie, geweldig!

Bij het goed bekijken van de foto's zie je zoveel gebeuren, die onderlinge blikken, interacties tussen de honden..overspronggedrag...en tandjes, die ook...

Aan de hand van de foto's kan ik wel een boek uitgeven: aussiegedrag.

 

Genieten was het, met en van al die prachtige jonge dieren!

 

High-key...mooi om te doen!

Leuk om te doen: high-keyfotografie.

Om de fijne kneepjes van dit fenomeen te leren een dagje naar Loulou Beavers geweest.

Aan de slag met een groepje van 10 cursisten op het Kootwijker Zand.

Een mooie locatie hiervoor. 

Mooie bomengroepen en solitaire vliegendennen.

Perfect om te experimenteren met ISO-trapjes etc.

Na de lunch had iedereen het wel een beetje in de vingers en gingen we naar een groepje ijslandse paardjes bij een boer in Putten.

Heel gewillige beesten die wel van een knuffel hielden en geduldig stonden te poseren.

Het schimmeltje in high-key fotograferen was helemaal geweldig om te doen!

Een leerzame, inspirerende  en gezellige dag!

Ben je aan het oefenen, heb je ineens een ijslander in je nek...

En nu zelf thuis oefenen.

Dat lukt wel met al dat moois naast de deur!

Hiske en Po voor de lens

Voor de lens: Hiske en haar pony Po .

Die wilden heel graag vereeuwigd worden, en dat was hartstikke leuk!

Wat een lief en meegaand dier, zo rustig in de trailer en ook tijdens de fotoshoot, terwijl ie toch heel levendig en vlot is.

Van zo'n pony droomt menige amazone!

( Ik had 'm zo mee naar huis willen nemen na afloop...)

Po vond alles best,  liet zich goed rijden en liet ook zien dat ie heel goed kan bewegen. 

Van spetterfoto's van een pony die door het water galoppeert kwam echter niks terecht: hij hield helemaal niet van water en was ook niet te overtuigen dat dat wel leuk zou kunnen zijn!

Echte amazones rijden niet alleen maar op hun paard: ze knuffelen er natuurlijk ook mee.

En dat moest natuurlijk ook op de foto!

Po had er geen bezwaar tegen. 

Een beetje verwend worden en lekkere hapjes krijgen is nooit weg!

Wat was dit leuk om te doen, genoten!

Groom Astrid: heel hartelijk bedankt voor alles, jij had er nog het meest druk mee!

Een stevige wandeling met 130 schoonebekers...

Op pad met 130 schoonebekers, 2 herders en 2 honden.

Dat was voor ons een heel avontuur!

Ruim 6 kilometer over de weg en langs de Tjonger, op weg naar een verse plek om te grazen.

Op de weg werd er flink doorgelopen, zo'n 6 a 7 kilometer per uur.

Vanaf de sluis ( op de achtergrond) was het nog een heel eind lopen.

Het tempo kon daar wel wat lager omdat daar bijna geen verkeer en gevaar is.

De schapen volgen de hond en de herder op de voet.

Geweldig om te zien...ook al proberen de dames zo nu en dan een bekje gras mee te snacken.

Langs de rivier. 

Op naar de oversteekplek naar het natuurgebied.

Bij aankomst eerst de dorst lessen en afkoelen in het water, heerlijk!

Nooit gedacht dat schapen dat zouden doen.

 Als alles geregeld is doet een schoonebeker waarvoor ie is aangenomen: snoeien!

Alles wat los en vast zit.

Gelukkig let de herder goed op dat er een aantal kwetsbare planten niet opgegeten worden.

Best een verantwoordelijke baan, schaapherder. 

Niet alleen de zorg voor de dieren, maar ook voor de natuurgebieden is een hele klus. 

Eigenlijk staan veel te weinig mensen daar bij stil! 

 

Sint-jansvlinders

Als trouwe hondenbezitter  wandel ik vaak en zie dan de meest mooie dingen.

Omdat ik de camera niet altijd bij me heb (tenslotte laat ik de hond uit) ga ik dan later terug naar de plek waar ik wat gespot heb, uiteraard met camera.

En wat een lucky day vandaag! 

Heel veel sint-jansvlinders die rustig wilden poseren, soms wel met z'n drieën op één plant.

Wat zijn ze mooi en het viel me op dat ze aan de onderkant niet zwart maar blauw zijn.

Ik moest wel even opzoeken of dit sint-jans-  of sint-jacobsvlinders zijn.

In dit artikel heb ik gelezen hoe je het verschil kunt zien:

 

Sint-jansvlinder: zwart met rode stippen

Sint-jacobsvlinder heeft rode stip en streep. Vliegend valt de felrode achtervleugel op

 

 

Ook op de wikke zaten veel sint-jansvlinders.

Mooie pupjes van Indy

Pupjes kieken, het blijft een sport apart!

Deze keer een studioshoot.

Heel eenvoudig als Ben alles voor je klaar zet. 

Studio, belichting, manden...

Trigger op de camera en knippen maar.

Klinkt als een appeltje eitje.

Maar dan toch wel het lastigste: de puppymodellen!

Die hebben geen flauw idee dat ze keurig met de pootjes over de rand van de mand moeten staan en liefst in de camera moeten kijken!

En dat is dan ook het leuke ervan.

Als het gelukt is met nummer 1, wordt het nog lastiger als nr. 2, 3 en 4 erbij komen.

Met z'n allen op een rijtje...welnee...achterstevoren, ondersteboven of half uit de mand hangend is veel leuker!

Met geduld en assistentie van Tim is het allemaal goed gekomen.

Wat zijn ze leuk en prachtig!

Ben en Tim hartelijk bedankt voor het mogelijk maken van deze fotoshoot!

Ook nog eentje met mama Indy.

 

Blauwe kikkers

Afgelopen weekend was buitengewoon inspirerend voor de heidekikkers! 

Ze waren druk in de weer om voor nageslacht te zorgen.

En om indruk op  de vrouwtjes te maken krijgen de heren tijdelijk een prachtige blauwe kleur.

De dames laten zich daardoor maar al te graag verleiden. 

Het resultaat is een plas vol kikkerdril. 

Hoop voor de toekomst!

De kikkers waren niet de enigen die druk doende waren.

Gadegeslagen door talloze fotografen verrichtten ze zonder enige gêne hun daad!

Bedankt kikkers voor het meegenieten! 

Eén foto, dubbel plezier!

SIS

Eén foto,  twee keer plezier! 

Deze plaatjes kun je ook ondersteboven bekijken...

 

Vorige week waren vier honden van Tearaway's hier voor een fotoshoot: Sis, Jessie, Coco en Bo.

Wat hadden ze er een lol in en wat staan ze er mooi op.

Je zou niet zeggen dat Sis al 12 jaar is en Bo zelfs 13.

Voor een spetterpartij zijn ze altijd in!

Heerlijk om dit te mogen vereeuwigen!

 

JESSIE

COCO

BO

SPLASH!

't Is weer eens wat anders: splashfotografie.

Afgelopen zaterdag heb ik in Epe een leuke workshop gedaan bij DIGIDIAAL.

Hans v.d. Vlekkert had het spul vast klaargezet en na een korte uitleg gingen we aan de slag

in kleine groepjes.

Heel leuk om te doen!

Het fotograferen viel best mee, maar het goed in de bak met water gooien vergde toch wel enige techniek.

Een natte boel was het wel, maar dat was het absoluut waard.

Aan het eind van de workshop ging iedereen met prachtige plaatjes naar huis.

Een aanbeveler dus, deze workshop!

DIGIDIAAL

Binnenkort ga ik het thuis ook eens doen, eerst nog een aquarium met heel gaaf en schoon glas op de kop tikken...dus wie er eentje over heeft,  ik zou er reuze blij mee zijn!

Knappe jongens op de kiek!

Drentse heideschapenjongens zijn vaak echte knapperds.

En fantastische fotomodellen.

Voor de lens deze keer de rammengroep van Schaapskooi Bakkeveen.

Daar waren wat nieuwe dieren in de groep en dat geeft een hoop actie en kijkplezier!

Links op de foto staat de ram die onze ooien gedekt heeft.

Wat is ie mooi, trots en vooral relaxed!

Hopelijk vererft hij deze eigenschappen in de lammetjes die bij ons geboren gaan worden.

Over een week of 5/6 is het zover...

Wat een mooie kop!

IJssculpturen, wat zijn ze mooi!

 

In Zwolle zijn momenteel ijssculpturen te bewonderen in de IJsselhallen.

Het thema is: beroemde verhalen.

Ongelofelijk, wat mooi gemaakt...het moet voor de kunstenaars een ijskouwe klus geweest zijn!

Wij hielden het ongeveer een half uur vol in de kou en konden naar hartelust fotograferen.

Daarna even opwarmen in het restaurant en vervolgens een tweede fotorondje.

Best koud,  maar als je dan thuis de foto's op je computerscherm ziet,  word je heel snel weer warm...wat een kleurenpracht!

Nagenieten in optima forma!

Lucifermos

Dit korstmos is een cm of 3 hoog, maar goed zichtbaar door de opvallende kleur.

 

Ieder jaar moet ik toch wel een keer op pad om mossen of schimmels te fotograferen. 

Het staat er nu op z'n mooist bij en één van de allerfraaiste is wel het lucifermos!

 

Cladonia Floerkeana of Bloeiend lucifermos is geen plantje maar behoort tot de korstmossen en is staafvormig, vaak vertakt en tot 2cm groot, ruw,  groengrijs met rode apotheciën aan de top.

Ik hoef je waarschijnlijk niet uit te leggen hoe het de naam lucifermos of rode heidelucifer 

heeft gekregen.

Eigenlijk is het een symbiose tussen schimmels en mossen.

Het groeit op de heide en is piepklein, zodat het moeilijk te zien is.

Als het bloeit met rode topjes kun je het beter zien.

De rode topjes bovenaan het korstmos zijn de vruchtlichaampjes, ze lijken op de kopjes van lucifers.

Op dit mos niet alleen rode, maar ook bruine vruchtlichaampjes.

Dag mooie herfst!

Een druilerige dag vandaag.

Tijd om achter de computer te kijken naar al het moois wat de herfst te bieden had:

het leek een eindeloos feest van kleur. 

Wat was dat genieten, de camera heeft overuren gedraaid en nu nog eens kijken naar al die plaatjes.

De foto's uit deze blog zijn gemaakt met de Helios- of de Sigma 17-70mm lens.

Beide kleine en lichte lenzen, heel erg geschikt om lekker mee te experimenteren:

de Helios met z'n machtig mooie onscherpte en kleuren, de Sigma voor het meervoudig belichten.

Met dank aan LouLou Beavers, die me in haar workshops enorm heeft weten te inspireren! 

Ik kan haast niet wachten om weer op pad te gaan!

Lekker kieken in de Orchideeënhoeve

Het was lang geleden dat ik in de Orchideeënhoeve in Luttelgeest was, dus werd het hoog tijd om daar weer eens een kijkje te nemen.

En het was een aangename verrassing!

Heel wat verandering, uitbreiding en vooral: wat ziet alles er super uit!

Prachtige planten, veel dieren waaronder lori's, vlinders, mandarijneenden en nog veel meer.

Reden om lekker los te gaan met de macro- en helioslens.

En er na zo'n fijne en relaxte dag ook nog mooie foto's aan over houden: helemaal leuk!

Schapendrijven, een mooie sport!

Afgelopen weekend was ik te gast bij het schapendrijven in Lippenhuizen: de finale van de Challenger Cup. 

Een lange en ijskoude dag, maar wel eentje met veel plezier, want wat hou ik daarvan:

samenwerken van mens en dier.

En dat lukte bij de één wat beter dan bij de ander, maar respect heb ik er zeker voor.

Je moet het toch maar voor elkaar krijgen, die schapen in dat kleine hokje opsluiten.

Petje af!

Als aandenken zijn de foto's er nog, van iedere deelnemer is er wel iets bij in het fotoalbum!

 

Een echte herfstshoot!

Wat een feest, deze herfst!

Fijn weer, een prachtig gekleurde natuur, een superlocatie en dan drie toppers voor de lens!

Een hele vrolijke boel met als herinnering een heleboel mooie foto's.

Dank jullie wel, Marian, Yola en Mitch!

Het was een feest jullie voor de camera te hebben.

Rausen op Schiermonnikoog

Ter gelegenheid van de verjaardag van Wilma Tearaway's was er een feestje voor een aantal

vrienden en hun aussies, uiteraard op Schier, een favoriete locatie van de jarige.

Dat was een dolle boel!

Op de boot naar Schier heeft iedereen gemerkt dat we er waren, het gezang was niet van de lucht...op de boot terug was het aanzienlijk rustiger, geen aussie die nog praatjes had.

Leuk was het wel, wandelen met het hele spul en gezellig bijkletsen met elkaar. 

De honden hadden helemaal geen tijd meer voor praatjes,

er moest vooral gerausd worden en dat is prima gelukt.

Het was een leuk feestje Wilma! 

Voor herhaling vatbaar. 

Gelukkig ben je in 2019 weer jarig....

 

Toppony in beeld!

Vorige week werd in Ermelo de sportdag van het Nederlands New Forest Pony Stamboek gehouden.

Wat een leuke dag en wat kwamen er veel prachtige en talentvolle dieren voorbij met hun baasjes.

Eentje die wel heel erg opviel was GG Hotshot, gereden door Janice Timmermans.

Heerlijk om dit duo in de ring te zien. 

Wat deden ze allebei hun best.

En ze vastleggen op de foto was een genoegen!

 

Gaaf, en dan te denken dat ik zelf op 16 jarige leeftijd ook op New Foresters reed...

time flies...

Een blije en tevreden Janice!